Hindistanda kaybettiğim şey; önyargı-m 

Eşimde tanışmadan çok öncesindede hindistanlı arkadaş çevrem vardı hatta ilk hint arkadaşımla 15 yaşındayken tanışmıştım TamilNadulu Arun. (hala görüşüyorum😌☘️) Yani hindistanlılar hakkında söyle böyle fikrim vardı..Kültürleri, dinleri ,dilleri sanatı filmleri muzikleri…Ama onları gercekten tanımaya birlikte vakit geçirerek başladım..Çok okumak evet fikir veriyor ama öğretmiyor.. deneyimlemek öğretiyor..O yuzden “bende o topraklara gitmek istiyorum”diyene git diyorum..Gercekten anlamak istiyorsan git…yaşa ve öğren.. Şu yaşıma kadar her zaman saygı duymayı bildim insanlara karşı, şükür 🙏🏼 ama elbette insanım, hatalarım var. Bunlardan biri insanları dış görünüşüne göre yargılamaktı.Yani çok iyi giyinimli ise çok zeki ve başarılı gibi düşünürdüm. Bir kadının saçları fönlü ise kesinlikle eğitimliydi. Ama benimde suçum yoktu banada böyle öğretilmişti…    5 yıl önce -25 yaşındayken- eşim beni yakın arkadaşlarıyla tanıştırdı. Bir akşam hep beraber dışarı çıktık.Hindistanlılarda eğitim çok önemli yemez içmez çocuklarının en iyi okullarda okumasını sağlarlardı. işte mevzu burdan açıldı.. Bunlar tabi yazılımcı tayfası muhabbetleri hep aynı çoğunlukla benim anlamıcağım seyler😂 

Ama bir köşede 55 kiloluk, kısa boylu (nerdeyse benim yarım kadar 😂) esmer, bıyıklı, insanın gözünün içine bile bakamayan,kumaş pantolon,spor ayakkabılı bir çocukcagız var, hiç konuşmuyor yemiyor içmiyor. Bu arada evlerinde rutin yemek pişiren bi adam..”onuda alıp gelmişler” diye düşündüm..Şu eğitim muhabbetide hiç yanında yapılır mı, ezildi büzüldü ben konuyu değiştirdikçe “Hindistanda eğitimsiz insan araba yıkamaya mahkum” gibi şeyler diyorlar…Ben o kadar acıyıp üzülüyorumki adama.. neyseki o geceyi atlattık. Ama ben adamı ne zaman görsem içim burkuluyor . Üzüntümü içimde yaşıyorum🙄 2 yıl sonra yine bir aile pikniğinde görüştük bu sefer karısıda gelmişti..Yine aynı esmerlikte, hiçbir giydiği diğeriyle uyuşmayan,plastik siyah ayakkabılarının içinde spor beyaz çorap, ellerinde kınalar , kadasında kapalı mı açık mı anlayamadığım bir örtü, bazen ağzınıda kapatmaya yarıyor, arada bir geğiriyor..Bıyıkları yeni terlemiş tabirini kullandıkları ergenler gibi bir bıyığı var.. ister istemez bıyıklarına bakıyorum. Acaba nasıl alıncagını bilmiyor mu öğretsem sevinir mi diye aklımdan bir sürü şey geçiyor engel olamıyorum aradaki bi geğirik beni kendime getiriyor. Muhabbet açayım diye “Hindistanın hangi köyündensiniz ” diye bi soru yönelttim “köyden değiliz x şehrindeyiz” dedi. “Evde neler yaparsın” dedim . “çalışıyorum x univeristesinde eğitimciyim ” dedi. “Nasıl yani?😳” dedim…İşte hindoloji profosoruymus 😂 Yani o kadar şaşırdımki..Bu sefer adamı düşündüm nasıl yani bi profosorle mi evli🙄 Tabiki soramadım çünkü gerçekten şaşırmıştım…Eve dönünce eşime “x abi ne işle uğraşıyor” dedim “Doktorasını yeni yaptı yüksek mühendis”dedi. Kendimden o kadar çok utandımki..o zamandan beridir hiç kimseyi dış görünüşünden ötürü eleştirmiyorum, yargılamıyorum..Sadece takım elbise giydi diye başarılı olduğunu düşünmüyorum. Yaşta olgunlaştı elbet ama bana bunun öğrettiği şey çok önemliydi..şükürler olsun🙏🏼 yıllarca bi insanı alt seviyede gördüm hemde tanımadan!!!sadece kendi kafamdaki imaja uymadığı için.. İmajlar gelir geçer , dış görünüşün önemli olduğu tek yer ekran önü..Beyinin önemli olduğu yerlerde insanlar araçlara değil amaçlara odaklanırlar.. Bu demek değilki bakımsız olun. Ama kalıplarada sokmayın insanları..ama herşeyden önce kendinizi…🙏🏼 sevgilerle…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s